Artikel uit Univers - weekblad van de Universiteit van Tilburg
Kunst kijken is een passie
Karin Haanappel geeft de cursus Kunst Kijken, ofwel Kunstgeschiedenis. Studentcorrespondent Lotte Penning proeft de cursus.
Deelnemers verspreiden zich over de tribune in de BlackBox. Op de muur achter haar zijn kunstafbeeldingen geprojecteerd met de tekst: The Story of Art - Eeuwige Schoonheid. Ik zie dat mijn leeftijdsgroep sterk in de minderheid is. Het voorstelrondje is veruit het leukste dat ik ooit heb meegemaakt. Karin bijt zelf het spits af en noemt haar vak kunstgeschiedenis 'het mooiste vak van de wereld'. Dan stelt de rest zich voor.
Geweldige types, met verschillende verwachtingen en achtergronden, maar dezelfde passie: kunst(geschiedenis). Van dit kleurrijke klasje kan een heel mooie film gemaakt worden, bedenk ik. Een greep uit het repertoire van het voorstelrondje: een jonge meid vond weet niet wat ze wil doen maar heeft geen zin om 'saai thuis te zitten', haar moeder naast haar geeft kunstzinnige therapie (wat dat ook moge zijn), een theologe heeft een 'onderbuikgevoel bij kunst' maar weet van kunst niets af en een dame die onderzoekster is op de universiteit wil kunst echt kunnen doorgronden.
Nu begint de 'les'. Karin voert bijna een meeslepend toneelstuk op. Over Pompeï zegt ze gefascineerd: "Men stond oog in oog met de restanten van de Klassieke Tijd". Ze heeft het over Michelangelo en Rodin alsof je ze dadelijk op straat gaat tegenkomen. Ze benadrukt dat kunst kijken niet inhoudt: naar een schilderij kijken en je associaties daarop loslaten. Kunst moet je beschouwen, liefst met kennis.
Aan de hand van pakkende plaatjes laat Karin zien hoe de 'achterliggende achtergrond' van kunst je helpt het te begrijpen. Spelenderwijs leer ik in deze eerste les al een hoop over kunstgeschiedenis, maar nog mooier vind ik de fascinatie van Karin en de inspirerende stof tot nadenken waarmee ik de Blackbox weer verlaat. [Lotte Penning]
Gepubliceerd: 1 oktober 2009